शुक्रवार, ७ जून, २०१९

Vikram Bhagwat to नुक्कड कथा विश्व
वर्षाने खूप चांगला क्षण पकडला आहे. समृद्ध क्षण आहे तो.
जगणं – वर्षा थोटे-पतके
थकलेल्या मनाने आणि थकलेल्या शरीराने गाडीवरून जाताना एक दृश्य डोळ्यांनी टिपलं .एका रिकाम्या जागेमध्ये २-३- कुटुंब वस्ती करून होते. ५-६ वाचताची वेळ , कुणाच्या चुली पेटल्या , कुणाच्या बाकी , काही पोरं-बाळ मस्ती करण्यात दंग, काही बाप्या माणसं झोपडी सावरण्याचे काम करीत होते. पाळीव प्राणी बाजूला दावणीला बांधून असल्यामुळे मधूनच आवाज काढीत होते .
मी माझ्या गाडीचा वेग कमी करून हे सगळं दृश्य न्याहाळीत असताना ,माझं लक्ष एका झोपडीकडे गेलं. त्या झोपडीतली सुंदरशी बाई भाकरी बडवता-बडवता मधूनच चोरट्या नजरेने तिच्या जवळ बसलेल्या माणसाकडे पाहायची आणि तो माणूसही काहीतरी लाड-लाड बोलत असावा असं त्याच्या हावभावावरून वाटायला लागलं. दोघे नवरा -बायको असावीत असं मन सांगून गेलं. पण त्याचक्षणी दुसरं मन म्हणायला लागलं काय सुख शोधत असेल ही बाई किंवा बाप्या या पालवावरील जीवनावर? हा विचार चालू असतानाच त्यांच्या जवळील रेडिओवरच गाणं ऐकू आलं
तुझ्या माझ्या संसाराला
आणि काय हवं
दिस जातील ,दिस येतील ...............
आणि मी पुन्हा विचारात पडले खरं जगणं नेमकं कुणाला कळलं ?
पालवाला की....................
वर्षा थोटे /पतके

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा